Sabahın ilk ışıkları Küçük Çakıl’da denizi yalarken, Likya Caddesi’ndeki eski evin verandasında kahvemi yudumluyorum; bir gece önce giydiğim ipek gömlek hâlâ tenimde dolaşan ellerin sıcaklığını taşıyor. Kaş Marina’dan yükselen tekne motorları sessizleşince, Setur Marina’nın boşalan rıhtımına inip ayaklarımı suya değdiriyorum ve o an aklıma sadece bir şey geliyor: şimdi de senin tenin bu serinlikte ısınsın istiyorum.
Uzun Çarşı’nın taş sokaklarında yürürken bile adımlarım seni arıyor; Andifli’nin daracık yokuşlarında nefesim hızlanıyor, çünkü gecenin kalan saatlerini seninle geçirmek için sabırsızlanıyorum. Bu geceyi nasıl geçirelim, söyle bana?
Comments