Kaş Marina’nın tuzlu rüzgârı yüzüme çarpınca, o koridorun loş ışığı altında seni fark ettim. Kalabalık kalabalık geçerken gözlerimiz birbirine kenetlendi; tenimdeki vanilya ve hafif tütün kokusu seni yavaşlatmaya yetti.
Şimdi Büyük Çakıl’ın hemen üstündeki o dar sokakta, tenim sana sarılmak için sabırsız. Kalçalarımın kıvrımı, sıcaklığı, ağırlığı her zamankinden daha davetkâr; seni yavaş yavaş içine çekecek, dudaklarını ensemde gezdirecek kadar yakın. Andifli’nin eski taş duvarları bile bu gecenin sıcağını taşıyor.
Kaş Antik Tiyatrosu’nun sessiz tribünleri bile duyacak mı o anları? Seni burada mı bekleyeyim, yoksa Çukurbağ Yarımadası’ndaki o tenha koyda mı buluşalım?
Comments