Kaş’ın dar sokaklarında yürürken bir an kendimi Çukurbağ Yarımadası’nın ucunda, Setur Kaş Marina’nın ışıklarını seyrederken buluyorum. Rüzgâr Likya Caddesi’nden süzülüp Uzun Çarşı’nın eski taşlarına çarpınca içimde kıpırdanan o merakı artık saklamıyorum. Yeni geldim, her şey hâlâ kokusuyla, dokusuyla tanıdık değil; bu yüzden her buluşmayı biraz daha heyecanlı, biraz daha keşif dolu kılıyorum.
Küçük Çakıl’ın serin kumları ayaklarımın altında kayarken, Kaş Antik Tiyatrosu’nun üst basamaklarında gün batımını izlemek bile davet gibi geliyor. Seninle bu sahneyi paylaşmak, tenimin yeni şehre alışırken nasıl ısındığını, nefesimin nasıl hızlandığını hissettirmek istiyorum. Bırak, o eski taşların arasında, denizin sesini duyarak, birbirimize dokunarak Kaş’ı yeniden keşfedelim.
Comments