Sabahları ilk kahvemi Kalamar Koyu’nun hafif tuzlu rüzgârında içerim; fincanı dudağımdan çektiğim anda tenimde kalan sıcaklık, gecenin geride bıraktığı izleri yavaşça siler. İnce belim, uzun parmakların kayıp durabileceği bir hat; sabah serinliğinde bile dokunduğunda kendi ısısını yayıyor, göğüs uçlarım ince tişörtün altında belirginleşiyor.
Kaputaş Plajı’na inen yolda yürürken kalçalarımın hafif salınımı, üzerinde dar bir elbise varken bile kendini hissettiriyor. Ortaalan’ın dar sokaklarında karşılaştığım bakışları taşıyorum; akşamüstünün kalan ışığı tenimi bronzlaştırırken, geceye yaklaşırken içimdeki kıpırtı da artıyor. Kalkan Marina’ya yanaşan teknelerin hafif salınımı gibi, vücudum da temas bekleyen bir ritim tutturuyor.
Saatler geç kaldığında, Kızıltaş’ın karanlık yollarında hâlâ açıkım; ince bedenin dokunuşuyla sabaha karşı sessizliği doldurmak istersen, kapıyı aralık bırakacağım.
Comments