İlk temas yumuşacık tenime değdiğinde nefesim hafifçe hızlanır; kokum deniz tuzuyla karışmış vanilya gibi tenime siner ve Likya Caddesi’nin akşam serinliğinde bile sıcaklığımdan başka hiçbir şeye ihtiyaç duymazsın. Andifli’nin dar sokaklarından Uzun Çarşı’ya kadar uzanan yürüyüşlerimde, Setur Kaş Marina’nın ışıklarını sırtımda hissederek seni beklerim; gece yarısı gelen bir mesajla birlikte yatağımın örtüleri altındaki davetimi yalın ve net sunarım.
Her hareketimde kendini bütünüyle bırakmana izin veririm; kaşların gerilip gevşemesi, nefesin kesilmesi ve sonra yeniden dolması benim için en net teşekkürü oluşturur. Büyük Çakıl’ın sessiz dalgaları bile kıyas kabul etmezken, senin sesini kendi sesime eşlik ederken duymanın heyecanını yaşarım. Bir sonraki nefes alışınla birlikte kapımı aralık bırakıyorum; gel, birlikte nefes alalım.
Comments