Konyaaltı Sahili’nden bakan bir pencerenin önünde kendi ellerimle yoğurduğum bir geceye davet ediyorum seni. Uzun parmaklarım omuzlarından başlayıp bel çukuruna inerken, tatlı ve tuzlu ten kokusu oda boyunca yayılıyor; nefes alışverişlerimiz aynı ritme oturuyor.
Her baskı bir sonraki dokunuşu özletiyor, her kaydırma yeni bir titreme uyandırıyor. Lara Plajı’nın ışıklarını sırtımda hissederek, Akdeniz’in nemli esintisiyle tenimi ıslatarak ilerliyorum. İki uzun, bir kısa cümleyle anlatılacak kadar basit: seni bırakmıyorum.
Şimdi sırtını bana dön ve bırak dokunuşlarım konuşsun; gerisi zaten kendiliğinden gelecek.
Comments